Generaal Choi Hong Hi zei dat TKD voor iedereen is. Hoe gaat dit in de praktijk?
Als je bij je eigen school traint, dan zullen de instructeurs op de hoogte zijn van je eventuele lichamelijke of mentale beperkingen. Maar wat als je op een seminar of landelijke training bent?
In sommige gevallen zal er gezegd worden, houd rekening met wat je kunt en niet kunt. Daag jezelf uit maar ga niet over je grenzen. Maar wat doe je als er niets over gezegd wordt, je met iemand gekoppeld wordt die niets weet van je beperking, durf je het dan aan te geven dat het even niet lukt?
Als ik bij mezelf na ga, bedenk ik dat ik eigenlijk nooit spreek over het feit dat ik ernstige bekkeninstabiliteit heb gehad en met 7 maanden zwangerschap een auto ongeluk heb gehad. Langdurig stilzitten of stilstaan maakt dat ik daar nog steeds de gevolgen van draag. Dat heeft af en toe ook consequenties voor de training, je wilt heel graag met de anderen meegaan, maar het lukt niet altijd. Ik denk dat het belangrijk is niet over je grenzen te gaan, maar doen wat je kunt en het durven om het bespreekbaar te maken.
Hetzelfde telt natuurlijk als je mentaal even niet lekker in je vel zit en het onthouden van bepaalde dingen niet vanzelfsprekend is. Ik denk dat het belangrijk is dat je kwetsbaar durft op te stellen en er voor uit mag komen hoe de situatie is. We zijn er om elkaar verder te helpen. Op de sociale media wordt er veel te snel geoordeeld als iemand bijvoorbeeld een tul loopt en dit wordt gefilmd, mensen zijn in staat om een ander genadeloos af te kraken, zonder ook maar enig besef te hebben waar iemand vandaan komt en misschien heel hard gewerkt heeft om daar te komen waar hij nu is.
Als ik terug kijk naar de periode waar ik geen 50 meter kon lopen en zie wat ik nu doe, ben ik trots.
We moeten elkaar altijd met respect behandelen, luisteren en kijken waar de mogelijkheden zijn. Zolang je niets weet van een ander kun je niet zomaar een oordeel geven.
Een ieder die op zijn/ haar manier bezig is met Taekwon-Do verdient het respect omdat hij gekomen is en nog steeds actief mee doet. Dit is de Do van Taekwon-Do, de weg bewandelen en proberen een ander te helpen. Samen kunnen we heel veel betekenen in deze maatschappij.
– Sabum Gretha Veldhuizen, IV
